Decemberrr
December. De gezelligste maand van het jaar, een echte feestmaand. Boompje hier, kransje daar, laat ik ook niet vergeten al die ontzettend gezellige kaarsjes aan te zetten... Bijna Kerst, lekker pepernoten eten. Of ehm... dat hebben we al gehad, dat is Sinterklaas natuurlijk.
Inmiddels is die beste man het land al uitgevlucht. Maar goed, ik kan tenslotte ook niet alles onthouden hè? Handig trouwens dat die feesten niet gelijk achter elkaar aan komen. Je zou er moe van worden. Nu kun je tussendoor even lekker uitrusten. Als je zo de bloemetjes buitenzet verdorren ze alleen maar, ’t is ook koud nietwaar? “En... weet jij al wat er met Kerst op tafel staat? Hoe serveer jij de kalkoen? En hoeveel geld verknal jij dit jaar; zijn er nog mooie pijlen?” Je kunt ook maar één keer leven dus ik zorg dat ik me goed vermaak.
“Moeilijk is dat, zo’n maand waarin je zoveel keuzes moet maken”, zei daarop een dakloze. Oeps, dacht ik toen. We hebben een hoop plezier, warmte, knusse avonden, gezelligheid met elkaar. Mooi. Ik lijk heel vrolijk, gelukkig, en wat is het leven toch mooi. Maar diep vanbinnen? Misschien toch nog onrust? Rust is namelijk alleen te vinden bij God. December is niet de maand van Sinterklaas met z’n luidruchtige hulpjes, of van de kerstman op z’n arreslee. December is een maand van God, zoals alle andere maanden ook. December is de maand van Advent, waarop wij vol verwachtig leven naar Kerst, wetend dat Hij al gekomen is. We zitten allemaal te wachten op cadeautjes, maar is Zijn komst ons niet genoeg?
Laten we nadenken hoe we deze maand bezig zijn. Heb het goed met elkaar, maar verlies de ander niet uit het oog. Die dakloze bijvoorbeeld. Verlies ook de Ander niet uit het oog.
Gezegend Kerstfeest!
Heb je een vraag aan de columnist, mail deze dan naar het columnbeheer. Je vraag komt dan op het goede adres terecht!