Hoe gaat het met jou?
Hoe gaat het met jou?
Het weerzien van een kennis die je jaren niet hebt gezien ontlokt je de uitroep: He dat is lang geleden! Hoe gaat het met jou? Je zal dat ongetwijfeld eens hebben meegemaakt zomaar midden op straat, in een winkel of wellicht op een verjaardag. De vraag: "Hoe gaat het met jou?", wordt doorgaans beantwoord met: "Ja goed en met jou?" "Ja met mij ook goed!"; waarna er dan een heel verhaal volgt, meestal ingegeven door de stemming van de eerste spreker. Vervolgens heeft de kennis ook iets dergelijks meegemaakt en voordat je het weet ben je een kwartier verder en weet je eigenlijk nog steeds niet hoe het nu echt gaat met de ander.
Is er dan iets mis met de vraag: “Hoe gaat het met jou?”. Op zich niet natuurlijk. Je vraagt hierbij naar de welstand van de ander en toont daarmee interesse in z’n toestand. Toch? Het is uiteraard wel van belang met welke intentie je die vraag stelt. Is het, zoals vaak, een vraag uit pure beleefdheid, waarbij het de vragensteller te doen is om zo snel mogelijk zijn eigen verhaal te berde te brengen? In dat geval had je de vraag beter niet kunnen stellen. Je zult ook merken dat de kennis niet anders dan de standaard antwoorden zal geven. Heb je echt belangstelling voor het wel en wee van betreffende persoon, dan zal dat te merken zijn door je manier van doorvragen zoals: Toen ik je de laatste keer gesproken heb moest je een week later examen doen: Hoe is dat afgelopen? Of hoe is het nu met de gezondheid van je vader?
Ben je werkelijk geïnteresseerd in hoe het met die kennis gaat? Het is fantastisch dat je elkaar na 5 jaar weer eens ontmoet. Vijf jaar is een lange tijd. Hoe is het die persoon vergaan? Is het, ook in dit soort, gesprekken niet vaak te merken dat we in een individualistische maatschappij leven waardoor de werkelijke belangstelling en liefde voor de naaste van ondergeschikt belang is? Hele verhalen over hoe goed het met je gaat, wat voor geweldigs je gedaan hebt in het bedrijf waar je werkt of hoe goed je het in je opleiding doet, geven die aan hoe het werkelijk met je gaat? Zijn die bij dit soort ontmoetingen van belang?
Je kunt overigens onverwacht in een diepgaand gesprek terecht komen. Wanneer de kennis zich niet laat afleiden door de standaardvraag te beantwoorden met: “Ja goed en met jou?”. Wanneer de kennis echt ingaat op de vraag met: Nou; eigenlijk niet zo goed want mijn moeder ligt in het ziekenhuis. Zo’n antwoord wil je niet negeren; daar ga je dieper op in en zo kun je tot een diepgaander gesprek komen.
Heb je jezelf ooit wel eens gerealiseerd dat deze “toevallige ontmoeting” wel eens de laatste ontmoeting kan zijn die je hebt met hem hebt? Als het vijf jaar geleden was; zal je hem dan over vijf jaar weer ontmoeten? Hoe groot is die kans? Als je, je dat realiseert en je bedenkt ook dat jij en hij beiden op weg zijn naar de “tijd” dat er geen tijd meer zal zijn dan, wordt het wel erg belangrijk op welke manier je de vragen stelt. Ja, de vraag ZELF wordt van groot belang. Hoe belangrijk is dan de vraag: “Hoe gaat het met je? ”Hoe sta je op weg naar een niet meer eindigende eeuwigheid?” Heb je God in deze tijd al ontmoet? Of zul je Hem pas ontmoeten als de beslissing met betrekking tot de eeuwige bestemming reeds gevallen is? Is het wellicht een kennis die weet dat jij naar de kerk gaat, dat je gelovig bent? Kun je dan volstaan met de vraag: Hoe gaat het met je? Hoe is het met je vriendin? NEE. Dan is de vraag belangrijk: “Hoe gaat het met je op weg naar de GODsontmoeting?”. Hoe kun je van zo iemand afscheid nemen op straat zonder hem gewezen te hebben op het einde van deze aardse reis. Laat het wellicht betreffend persoon in het leven voorspoedig gaan, als hij nog niet met God verzoend is, dan is het de ellendigste mens hier op aarde. Trekken wij ons het nog aan dat deze persoon, dodelijk gerust wellicht, afreist op de eeuwigheid? Wie weet wat zo een ernstige vraag nog eens voor uitwerking kan hebben op hem. Iedereen heeft een ingeschapen Godskennis. Hij kan nog eens aan het nadenken gezet worden. Iedereen weet dat het verblijf hier op aarde tijdelijk is. De bewijzen daarvan zien we dagelijks om ons heen. Vandaar het belang van de vraag:
Hoe gaat het met JOU?