Echte vrijheid ligt in het dienen van de Heere!
Dient de HEERE met blijdschap. Dit waren de slotwoorden van de preek van zondagmiddag 15 juli 2007. Met deze oproep, noem het vermaning, verlieten jij en ik ons kerkgebouw. Prachtig om zo je zomervakantie in te gaan. Maar ook... een stuk verantwoordelijkheid. Voor jou en mij.
“Taboes zijn de dijken van de samenleving”
Een opschrift uit de krant van donderdag 11 juli 2007. Het zijn woorden van minister Donner die hij uitsprak in de Jacobikerk in Utrecht. Een uitspraak rond de invulling van het begrip “vrijheid”. In Genesis lezen we al dat mensen vrijheid willen, maar hun verantwoordelijkheid laten afweten…Adam: “de vrouw die U mij gaf..” Kaïn: “ben ik mijn broeders hoeder..?” Onze maatschappij is trots op de vrijheden die wij verworven hebben. Maar liever geen verantwoordelijkheden…De gevolgen zien wij om ons heen. En in onszelf.
Daarnaast roept iedereen vandaag iets over “waarden’ en “normen”. In vrijheid leven vanuit de leus “Geen God en geen meester…” schijnt toch lastig te zijn.
Dijken zijn doorgebroken. Een verloederde samenleving. Respect telt niet (meer).
Kijk nu niet naar je onkerkelijke vriend, buurman etc. Ook jij en ik zijn besmet met dit virus. Ook aan jouw en mijn leven wordt van binnenuit geknaagd aan waarden en normen. Omdat we zo gemakkelijk leven naar “het schema van de wereld”. Leven met tradities? Jij herkent vast de –vaak zinloze- discussies van: ”Voor wie doe je het?” , “Gods Woord is er toch niet duidelijk in, dus…”? En zo stel ik mijn eigen gevoel en mijn eigen opvattingen als norm. En heb ik “lak” aan allerlei “taboes”. In de kerk en daarbuiten. En juist die taboes (en stel het maar breder: waarden en normen) zijn de dijken van jouw en mijn leven. Van ons gemeente-zijn. En van onze samenleving. Dijken om je te beschermen.
Terug naar waarden en normen; een hype?
“We moeten weer durven moraliseren”..las ik in de afgelopen week in het RD over een PvdA-samenkomst. In een pamflet van Joost Zwagerman hekelt hij o.a. de gebrekkige aandacht voor waarden en normen. Hij wijst de PvdA op haar feilen en falen. Hij vindt dat de PvdA de vrijheid-blijheidsgedachte ver van zich moet werpen. “Weg met doorgeschoten zelfontplooiingsevangelisten”. Onthullend dat Wouter Bos kiest voor de opvatting van Zwagerman. Waarden en normen zijn niet langer “vies”., nee..”we moeten weer durven moraliseren”.
Maatschappelijk breed wordt ingezien dat met het afdoen van waarden en normen de dijken van de samenleving zijn doorgebroken. En de verloedering in onze plurifome samenleving hebben we niet meer in de hand. Denk bv. aan politieke discussies over probleemjongeren en –gezinnen.
De maatschappelijke aandacht voor de aanpak van ongewenst gedrag; een hype? Wellicht, maar toch positief. Iedereen –ook jij en ik- hebben een verantwoordelijkheid. Voor ons eigen gedrag, maar ook voor de naaste en de omgeving (milieu).
Dient de Heere met blijdschap
En nu weer terug naar de preken van zondag 15 juli... Nieuwe maatschappelijke aandacht voor waarden en normen is goed. Maar los van Gods Woord is het vechten tegen de bierkaai. Aandacht voor Bijbelse waarden en normen biedt –alleen- perspectief…. Daar wil de Heere Zijn zegen aan verbinden. En daar ligt een opdracht voor jou en mij: bidden. Voor jezelf. En voor anderen. Voor een terugkeer naar Gods geboden die alleen heilzaam zijn. Voor mijzelf én voor onze samenleving. Om op deze manier de HEERE te dienen..!
In de morgendienst klonk indringend de oproep van ds. H. Paul vanuit het Woord: een persoonlijke bekering tot God én het geloof in de Zoon van God. Juist de verbinding van “bekering” en “geloof ” zijn wezenlijk.. Niet uit elkaar halen! Bekering tot God zonder geloof in Jezus Christus kan leiden tot een uiterlijk “netjes” leven. Of zelfs tot een streng wettisch leven. Een verstard dogmatisch leven met hooguit “gestolde bevinding”. En dat stoot af. In de kerk. En in je omgeving. Dan houd je alleen “goede werken” over die anderen niet jaloers maken op het “dienen van de HEERE met blijdschap!”… Aan de andere kant: een “geloof” in Jezus Christus zonder bekering kan hooguit leiden tot een emotioneel “oppeppen” van jezelf en is ten diepste gericht op jezelf.
Tijdens de bediening van het zichtbare evangelie (de doop) is ds. De Leeuw o.a. ingegaan op het woord “genade”. De noodzaak van het gewassen worden van onze zonde, vanwege jou en mijn afkeer van God. Maar ook wees hij naar het bloed van de verzoening in Jezus Christus. Noodzakelijk, maar ook mogelijk. Omdat de Heilige Geest werkt. En dat is genade! Zo leer je de Heere dienen. Met blijdschap!
Een rijke prediking.. Een welmenende oproep. Tweemaal…
Zie je de geweldige overeenkomst vanuit het Woord?!
Bekering….én het geloof in de Zoon van God;
De heilige doop én psalm 126 …..zonde – genade – dienen – blijdschap.
Niets geen moralisme! Wel: dienen met blijdschap.
Om over door te praten. Thuis. Met je ouders. Met je vrienden.
En…om uit te stralen. Als een zoutend zout en een lichtend licht.
In je vakantie. Vanzelf. Maar –juist!- elke dag. In je omgeving.
Beste vriend, je wordt geroepen. Elke dag opnieuw. Als het Woord van God opengaat.
Je vakantie mag je ingaan met de laatste woorden van de preek: Dient de HEERE met blijdschap!
Fijne vakantie allemaal!
Heb je een vraag aan de columnist, mail deze dan naar het columnbeheer. Je vraag komt dan op het goede adres terecht!