Oudjaarstoespraak 2010

Marijn, onze +19 voorzitter, blikte tijdens de oudjaarsbijeenkomst met ons terug op het jaar 2010. Hieronder vind je de toespraak. Neem deze ter harte!

Present

Beste vrienden en vriendinnen. Een oudjaarstoespraak zou je kunnen vullen met allerlei bijzonderheden die het afgelopen jaar hebben plaats gevonden. Kranten, internetsites, radio- en televisieprogramma’s blikken deze laatste dagen van het jaar terug op de grote gebeurtenissen van 2010. De politieke perikelen van Nederland, de geheimen van Wikileaks, de natuurrampen die hebben plaatsgevonden in Haiti , Chili en op vele andere plaatsen, over de mijnwerkers die weken vastzaten onder de grond. Hun geloofsgetuigenis heeft over de hele wereld geklonken. Oudjaar is een moment van terugblikken naar een jaar wat voorbijvloog maar waarin ook zoveel gebeurt is.
Het einde van het jaar is een moment dat we terugkijken naar wat dat jaar voor onszelf gebracht heeft. Sommigen van ons hebben examen gedaan. Anderen zijn begonnen met een nieuwe baan.  Voor de één was het een bijzonder jaar, voor de ander een goed jaar en voor een derde een moeilijk jaar. Oudjaar is misschien vooral een moment waarop we moeten terugkijken wie we zijn geweest. Graag wil ik met jullie vanavond nadenken over Present.

Zoals we gewend zijn heb ik deze korte toespraak verdeeld in 3 punten:
1) Present
2) Présent
3) Present
Dus het thema van vanavond is Present. En de drie punten zijn Present, Présent en Present.

Present, aanwezig zijn. Je kunt op verschillende manieren ergens aanwezig zijn. Fysiek maar niet mentaal, in het middelpunt of aan de zijlijn. Hoe was onze aanwezigheid in 2010 als christen in onze maatschappij? Was je wel fysiek, maar niet mentaal aanwezig in die maatschappij? Was je aanwezig als een refo. Veilig opgesloten in de refocultuur. Dat vinden velen van ons prettig. We wonen lekker dicht bij elkaar in een refodorp, gaan naar een refokerk, bezoeken een refoschool, werken bij een refobedrijf, luisteren, naar de reforadio,  socializen op een refoweb bezoeken refoclubs ontmoeten daar refovolk en zoeken naar een refopartner. We hebben een refoverzekering en rijden een refobak. We stemmen op de refopartij en niet te vergeten we discussiëren diepgaand over refo-onderwerpen; Is een legging nu een broek of een panty. We kijken vanuit ons refobolwerk naar de wereld en hebben direct onze refo-oordelen klaar. Was jij in 2010 zo present in onze maatschappij?  Of was het bij jou totaal de andere kant.  Je was gelukkig wel in de kerk en op JV maar verder was je present in de wereld. Je hebt genoten van de samenleving waarin individualisme, hedonisme en materialisme belangrijke waarden zijn?
We zijn zo geneigd om ons veilig terug te trekken in onze eigen zuil. De geest van Paulus, die allen alles wilde zijn, present wilde zijn, voor de voortgang van het evangelie is vaak ver te zoeken. We studeren misschien wel aan een seculiere school, werken met niet-christelijke mensen, maar zijn we wel echt in de wereld? Kennen onze medestudenten, collega’s of buren ons? Weten ze dat wij normale mensen zijn met wie ze bevriend zouden kunnen raken? Of staan wij zo mijlenver bij hen vandaan dat ze ons vrijwel nooit spreken?
Dat brengt me bij onze tweede gedacht.

Présent. Heden. We leven in het heden! Nu! 2010! De Amish gemeenschap in Amerika heeft zich nadrukkelijk afgesloten van de moderne wereld en probeert te blijven leven in een tijdperk zonder moderne voorzieningen. Ze hebben ooit de klok stilgezet. Wij refo’s lijken veel op hen. Tradities zijn heilig geworden en de wereld laten we de wereld. We sluiten ons af van de moderne wereld en proberen er met elkaar het beste van te maken. Mensen met nieuwe ideeën noemen we het hellend vlak . Iemand die een traditie ter discussie stelt is verdacht.  Niet dat tradities slecht zijn, maar tradities wat heilige huisjes zijn moeten we maar zo snel mogelijk afbreken.
Hoe is dat bij ons? Of staan wij nog wel in de wereld. Evangeliseren we, ondanks alle risico’s zoals bij sneeuw en gladheid? Zijn wij bewogen over de ziel van onze naaste; van de buurman, medestudent, collega of de straatkantverkoopster bij de Super de Boer. Zal zij merken dat ze staat in een dorp waar heel veel refo’s wonen?
Dat brengt mij bij het derde punt

Present. Cadeau. Een cadeau geef je aan iemand omdat je om de ander waardeert. Het cadeau zegt iets over de relatie tussen de gever en de ontvanger. Aan kennissen geef je uit formaliteit een leuk cadeau. Aan mensen waar je om geeft, die belangrijk zijn in jouw leven, geef je persoonlijke of duurdere cadeau’s. Maar voor de mensen waar je echt van houdt wil je alles, soms jezelf, geven.

God gaf alles wat hij had. Hij gaf Zijn Zoon!! Hierin is de liefde van God aan ons geopenbaard, dat God zijn eniggeboren Zoon in de wereld gezonden heeft, opdat wij zouden leven door Hem.
Is dat geen onuitsprekelijke liefde van God? Wat een enorm contrast, een liefhebbend, schekkend God en een egoïstische vijandige wereld. Wij hebben vaak lief omdat de ander ons ook lief heeft, maar God heeft die wereld onvoorwaardelijk lief. Hij geeft de wereld Het Cadeau. Die boodschap kennen wij! Zouden we de boodschap van dat Cadeau niet willen doorgeven aan de wereld. Johannes zegt, nadat hij bovenstaand mysterie uitgesproken heeft; Geliefden, als God ons zo lief heeft gehad, zo zijn wij ook schuldig elkaar lief te hebben. Johannes doelt in eerste instantie op de liefde die gelovigen tot elkaar moeten hebben, maar ik denk dat we het breder mogen zien. Omdat God de wereld lief heeft, zo moeten wij ook de wereld liefhebben. Liefhebben uit bewogenheid tot deze wereld. De wereld waarin wij nu leven moeten wij vertellen van het grote Cadeau wat God wil geven aan zondaren!

Hoe present was jij in 2010? Ik roep je op, ik roep alle refo’s op. Kom uit dat bolwerk en stap als christen deze wereld in en wees Present!

Er heeft nog niemand gereageerd, log in en wees de eerste met een reactie!