Inleiding: Liefde
Hebben jullie die bloes van … gezien? Die ziet er ook niet uit, ik snap echt niet hoe die het verzonnen krijgt. Ja, hij is echt zo’n apart figuur, ik vind hem maar een beetje vaag. Jazeker en die … is ook niet zo leuk. Ze hadden beter iets anders kunnen verzinnen dan de jv te gaan leiden. Je mag niets en ze zijn altijd superstreng. Dat komt zeker door de …, zie zit altijd zo te zeuren, maar als er een strenge leiding is klappen … in hun handjes.
Zomaar een alledaags voorbeeld van een kletspraatje van JV-leden.
Hebben jullie die bloes van … gezien? Die ziet er ook niet uit, ik snap echt niet hoe die het verzonnen krijgt. Ja, hij is echt zo’n apart figuur, ik vind hem maar een beetje vaag. Jazeker en die … is ook niet zo leuk. Ze hadden beter iets anders kunnen verzinnen dan de jv te gaan leiden. Je mag niets en ze zijn altijd superstreng. Dat komt zeker door de …, zie zit altijd zo te zeuren, maar als er een strenge leiding is klappen … in hun handjes.
Zomaar een alledaags voorbeeld van een kletspraatje van JV-leden.
‘Geliefden! Laat ons elkaar liefhebben, want de liefde is uit God, en een iegelijk die liefheeft is uit God geboren en kent God.’ Zomaar een stukje uit de Bijbel wat op JV gelezen is.
Maar nu kunnen we ons afvragen of deze twee stukjes overeen komen? Je zult begrijpen dat dat niet zo is! Vanavond willen we hier wat dieper op in gaan rondom het thema: Liefde. We willen hierbij de liefde van God tot ons, onze liefde tot God en de liefde tussen ons als mensen bespreken.
Eigenlijk durfden we de inleiding niet goed te houden, omdat wij ook 9 van de 10 x ons zelf liever hebben dan God en de naaste . We liepen hier eigenlijk tegen aan, want in de Bijbel staan vele opdrachten om elkaar lief te hebben en eigenlijk lukt dat nooit! Dus alles wat we zeggen hebben we het ook 3 x tegen onszelf!!
We willen dit onderwerp bespreken aan de hand van 1 Johannes 4: 7-21. We doen dit dat stukje voor stukje.
Ik wil beginnen met vers 7. Geliefden! Laat ons elkaar liefhebben, want de liefde is uit God; en een iegelijk, die liefheeft is uit God geboren en kent God.
In deze tekst worden we opgeroepen elkaar lief te hebben. Dat we betekent dat we in de 1e plaats niet alleen aan onszelf denken maar aan onze naaste. We moeten geven om anderen en niet alleen zorgen dat wij het alleen naar ons zin hebben. In de zendbrieven in het nieuwe testament staan vele oproepen om elkaar lief te hebben. Zelfs je vijanden en mensen die jou altijd uitschelden en telkens weer vernederen! De Heere Jezus zweeg, dat zouden wij eigenlijk ook moeten doen, maar het is zo moeilijk om je mond te houden en die persoon af te schrijven. Toch is dat onze opdracht!
Liefhebben houdt in dat we ook nooit kwaad spreken van onze medemens. En dát is zo ontiegelijk moeilijk! Hoe vaak doen we dat niet! Je zult zeggen, pff dat kan ik allemaal echt niet hoor! Gelukkig staat er verder in de tekst: want de liefde is uit God. De Liefde moet uit God komen, want als het uit ons moet komen zaten we hier niet zo gezellig en kwam er helemaal niet van terecht!
Er staat ook: en een iegelijk, die liefheeft is uit God geboren en kent God. Je denkt misschien, dus als ik iedereen maar lief heb, dan ken ik God. Nou dat willen we niet zeggen. Ten eerste is het onmogelijk om uit jezelf iedereen lief te hebben en een verklaring bij deze tekst is, dat we van alles kunnen weten van God, dogmatisch, theologisch en noem maar als we niet zien dat God liefde is, is dat allemaal zinloos! Daarmee komen we gelijk bij vers 8: Die niet liefheeft, die heeft God niet gekend; want God is liefde.
We willen nu vooral stil staan bij de woorden: God is liefde.
Dat God liefde, kunnen we al opmaken uit het feit dat we hier zitten, gezellig en rondom de Bijbel die hier open mag gaan, zonder dat de politie binnen komt vallen en Jan en Annemarie naar buiten sleept en ons onder schot houdt! Hij geeft ons zoveel, terwijl wij echt helemaal niets verdient hebben! Hij heeft zelfs Zijn eniggeboren Zoon gegeven:
Hierin is de liefde Gods jegens ons geopenbaard, dat God Zijn eniggeboren Zoon gezonden heeft in de wereld, opdat wij zouden leven door hem. (vers 9)
En wat doen wij ermee? We zien Zijn liefde vaak niet , we doen Hem elke dag verdriet en wat doet Hij met ons? Hij zorgt elke dag voor ons, Hij roept steeds weer: Kom tot Mij! Wat een liefde! Als iemand elke dag tegen mij zegt: ‘Jij bent echt zo stom, ik haat je, en mij bijvoorbeeld elke dag in het gezicht spuugt’. Zou ik hem dan nog iets geven, zoals eten en drinken? Ik denk het niet, laat staan liefde! Maar toch moet het. Dat staat in vers 11: Geliefden, indien God ons alzo heeft lief heeft gehad, zo zijn ook wij schuldig elkaar lief te hebben.
Met vers 12: Niemand heeft ooit God aanschouwd; indien wij elkaar liefhebben, zo blijft God in ons, en Zijn liefde is in ons volmaakt, wordt bedoelt, dat we op moeten passen te snel te zeggen: ‘Ik hou van God’. Want niemand heeft ooit God gezien, maar God wil onze liefde concreet hebben. Daarom geeft hij concrete dingen om onze liefde te bewijzen. Wanneer wij elkaar liefhebben, blijft God is ons en heeft Zijn liefde in ons haar doel bereikt. We moeten in onze naaste Hem liefhebben!
Vers 13: Hieraan kennen wij dat wij in Hem blijven, en Hij in ons, omdat Hij ons van Zijn Geest gegeven heeft, zegt dat wij moeten weten of we een echt levens en liefdes gemeenschap met God hebben en dat kunnen wij weten als we door Zijn Geest mogen leven naar het beeld die God van liefde.
God is liefde. In vers 16 staat het zwart op wit. God geeft niet alleen liefde, Hij is niet vol liefde, maar Hij is liefde. Ga je leven even voor jezelf na; zoveel van God ontvangen…zoveel liefde, zoveel genade! En wat doe je ermee?! Dat het puur liefde en genade is, blijkt dan wel! Als je kijkt naar wat je van je leven maakt en dan bedenkt dat God een rechtvaardig God is, dan wordt je bang, ik tenminste wel. En als je dan om vergeving vraagt/roept soms, dat zegt God; “Eer je geroepen hebt, hoorde Ik”. Als dat geen liefde is!! Als je tegen de Heere vertelt wat je allemaal gedaan hebt, vertelt dat je vanuit jezelf helemaal leeg bent aan goede dingen, dan maakt God je geen verwijt, nee, dan zegt Hij: “De armen zal ik met goederen vervullen, maar de rijke leeg wegzenden”. De rijken laat Hij leeg omdat ze denken zelf vol te zijn, dan kan Hij ook niks meer geven!
Het grote gebod is God lief te hebben met heel je hart, met heel je verstand en met al je krachten. Laat het even tot je doordringen; heel je hart, heel je verstand en al je krachten. Dat kunnen we dus nooit! Want weet je wat het verkeerde van ons is? We zijn totaal fout, niet een klein beetje maar tot in de wortel! En daar hebben we zelf voor gezorgd; in het paradijs konden we het wel! En dan dat tweede, even belangrijke gebod; je naaste als jezelf liefhebben. Nou, asjeblieft; ga er maar aan staan! Dat kunnen we proberen, maar mij lukt het uit mezelf niet hoor, ook al door eigen schuld! Maar ja, de eis van God staat er wel! En we zullen aan die eis moeten voldoen, en dat kunnen we dus niet! En daar komt dan Gods liefde; “Omdat u, mens, het nooit meer zult kunnen, zal Ik Mijn Zoon zenden om te voldoen aan de eis en de straf te dragen. Dàt is liefde!! Jezus was een mens net als wij; moet je je even voorstellen; Hij was bang, zo bang dat hij bloed zweette! Hij had pijn! Iedereen ging bij Hem weg, zelfs Zijn beste vrienden. En dan had Hij ook nog eens niet de steun en toeverlaat van God; Hij was alleen en de toorn van God over alle zonden lag op Hem, op één Mens! Is Hij het dan niet waard om gediend te worden, om ons hele leven, ons hele hart en verstand te krijgen en al onze liefde?! En elke dag doen we het weer niet, beledigen we Hem weer, proberen we weer zelf alles op te lossen, terwijl Hij het zoveel beter kan! En daarom; als wij God liefhebben dan komt dat doordat God ons eerst heeft liefgehad! (vers 19) Het is onvoorstelbaar, ongelooflijk; maar het is waar!!!!
In dit stuk komt ook naar voren wat de liefde meebrengt. Dat we vrijmoedigheid zullen hebben als God terugkomt op de oordeelsdag. Hij die dan op de rechterstoel zit is immers dezelfde, Die eens, om ons, voor Gods gericht gestaan heeft en de straf in onze plaats gedragen heeft. Besef dan welke schuld je op je laadt als je Hem daarvoor niet dankbaar wilt zijn, als je Zijn offer niet aan wilt nemen en God niet wilt dienen. Wat je Hem aandoet als je telkens weer je rug naar Hem toekeert, terwijl Hij je zoveel geeft!
In vers 18 wordt het gevolg van de kracht van de liefde genoemd; dat de vrees weggaat. De vrees die er is voor God omdat wij zondaars zijn. Maar als Gods liefde ons overstroomt, (want God geeft niet een beetje, maar een stroom van liefde), dan gaan we liefde geven! Liefde aan God en liefde aan andere mensen. Dan zie je dat je medemens net zoveel recht heeft, of beter gezegd, net zo min recht heeft op die liefde. Maar dat als God jouw Zijn liefde wil schenken, Hij dat zeker ook aan anderen wil doen!
De liefde komt niet uit ons, zoals ik al zei. En dat kan je wel eens wanhopig maken; kan ik dan helemaal niks goed doen?? NEE!!! Alles wat ik zelf probeer te doen, daar faal ik in. Maar als ik kinderlijk vertrouw op God, zal Hij het volbrengen. Alles is in Hem, door Hem en tot Hem. Dat is een troost!! Maar ook de plicht om Hem de eer te geven en altijd Zijn eer te bedoelen! In jezelf kun je het niet vinden, maar daar hoef je het ook niet meer te zoeken; stop daar ook mee! Dat is tevergeefs. God heeft het en Hij geeft het!! En dan kun je ineens wel liefhebben en kom je erachter dat het inderdaad beter is te geven dan te nemen.
De liefde! Wat wordt die vaak gemist, of beter gezegd, ze ontbreekt vaak en soms mis je hem niet eens. Dat is het erge. Laten we daarom alles, echt alles, van God vragen en verwachten. Bidt en u zal gegeven worden! Wacht op den Heere, zijt sterk! Ik wil dit onderwerp afsluiten met een citaat van Maarten Luther aan het eind van een boekje;
“Alles wat voor dit leven, het eeuwige leven en tot vergeving der zonden nodig is, ligt enkel en alleen in de liefde en barmhartigheid van God opgesloten! God verlene ons Zijn genade, opdat wij zo mogen geloven en daarvoor met vreugde alles verduren, sterven en eeuwig zalig mogen worden. Amen! Daartoe helpe ons onze lieve Heere God door Zijn Zoon, onze Heere Jezus Christus! Amen.
Zomaar een alledaags voorbeeld van een kletspraatje van JV-leden.
‘Geliefden! Laat ons elkaar liefhebben, want de liefde is uit God, en een iegelijk die liefheeft is uit God geboren en kent God.’ Zomaar een stukje uit de Bijbel wat op JV gelezen is.
Maar nu kunnen we ons afvragen of deze twee stukjes overeen komen? Je zult begrijpen dat dat niet zo is! Vanavond willen we hier wat dieper op in gaan rondom het thema: Liefde. We willen hierbij de liefde van God tot ons, onze liefde tot God en de liefde tussen ons als mensen bespreken.
Eigenlijk durfden we de inleiding niet goed te houden, omdat wij ook 9 van de 10 x ons zelf liever hebben dan God en de naaste . We liepen hier eigenlijk tegen aan, want in de Bijbel staan vele opdrachten om elkaar lief te hebben en eigenlijk lukt dat nooit! Dus alles wat we zeggen hebben we het ook 3 x tegen onszelf!!
We willen dit onderwerp bespreken aan de hand van 1 Johannes 4: 7-21. We doen dit dat stukje voor stukje.
Ik wil beginnen met vers 7. Geliefden! Laat ons elkaar liefhebben, want de liefde is uit God; en een iegelijk, die liefheeft is uit God geboren en kent God.
In deze tekst worden we opgeroepen elkaar lief te hebben. Dat we betekent dat we in de 1e plaats niet alleen aan onszelf denken maar aan onze naaste. We moeten geven om anderen en niet alleen zorgen dat wij het alleen naar ons zin hebben. In de zendbrieven in het nieuwe testament staan vele oproepen om elkaar lief te hebben. Zelfs je vijanden en mensen die jou altijd uitschelden en telkens weer vernederen! De Heere Jezus zweeg, dat zouden wij eigenlijk ook moeten doen, maar het is zo moeilijk om je mond te houden en die persoon af te schrijven. Toch is dat onze opdracht!
Liefhebben houdt in dat we ook nooit kwaad spreken van onze medemens. En dát is zo ontiegelijk moeilijk! Hoe vaak doen we dat niet! Je zult zeggen, pff dat kan ik allemaal echt niet hoor! Gelukkig staat er verder in de tekst: want de liefde is uit God. De Liefde moet uit God komen, want als het uit ons moet komen zaten we hier niet zo gezellig en kwam er helemaal niet van terecht!
Er staat ook: en een iegelijk, die liefheeft is uit God geboren en kent God. Je denkt misschien, dus als ik iedereen maar lief heb, dan ken ik God. Nou dat willen we niet zeggen. Ten eerste is het onmogelijk om uit jezelf iedereen lief te hebben en een verklaring bij deze tekst is, dat we van alles kunnen weten van God, dogmatisch, theologisch en noem maar als we niet zien dat God liefde is, is dat allemaal zinloos! Daarmee komen we gelijk bij vers 8: Die niet liefheeft, die heeft God niet gekend; want God is liefde.
We willen nu vooral stil staan bij de woorden: God is liefde.
Dat God liefde, kunnen we al opmaken uit het feit dat we hier zitten, gezellig en rondom de Bijbel die hier open mag gaan, zonder dat de politie binnen komt vallen en Jan en Annemarie naar buiten sleept en ons onder schot houdt! Hij geeft ons zoveel, terwijl wij echt helemaal niets verdient hebben! Hij heeft zelfs Zijn eniggeboren Zoon gegeven:
Hierin is de liefde Gods jegens ons geopenbaard, dat God Zijn eniggeboren Zoon gezonden heeft in de wereld, opdat wij zouden leven door hem. (vers 9)
En wat doen wij ermee? We zien Zijn liefde vaak niet , we doen Hem elke dag verdriet en wat doet Hij met ons? Hij zorgt elke dag voor ons, Hij roept steeds weer: Kom tot Mij! Wat een liefde! Als iemand elke dag tegen mij zegt: ‘Jij bent echt zo stom, ik haat je, en mij bijvoorbeeld elke dag in het gezicht spuugt’. Zou ik hem dan nog iets geven, zoals eten en drinken? Ik denk het niet, laat staan liefde! Maar toch moet het. Dat staat in vers 11: Geliefden, indien God ons alzo heeft lief heeft gehad, zo zijn ook wij schuldig elkaar lief te hebben.
Met vers 12: Niemand heeft ooit God aanschouwd; indien wij elkaar liefhebben, zo blijft God in ons, en Zijn liefde is in ons volmaakt, wordt bedoelt, dat we op moeten passen te snel te zeggen: ‘Ik hou van God’. Want niemand heeft ooit God gezien, maar God wil onze liefde concreet hebben. Daarom geeft hij concrete dingen om onze liefde te bewijzen. Wanneer wij elkaar liefhebben, blijft God is ons en heeft Zijn liefde in ons haar doel bereikt. We moeten in onze naaste Hem liefhebben!
Vers 13: Hieraan kennen wij dat wij in Hem blijven, en Hij in ons, omdat Hij ons van Zijn Geest gegeven heeft, zegt dat wij moeten weten of we een echt levens en liefdes gemeenschap met God hebben en dat kunnen wij weten als we door Zijn Geest mogen leven naar het beeld die God van liefde.
God is liefde. In vers 16 staat het zwart op wit. God geeft niet alleen liefde, Hij is niet vol liefde, maar Hij is liefde. Ga je leven even voor jezelf na; zoveel van God ontvangen…zoveel liefde, zoveel genade! En wat doe je ermee?! Dat het puur liefde en genade is, blijkt dan wel! Als je kijkt naar wat je van je leven maakt en dan bedenkt dat God een rechtvaardig God is, dan wordt je bang, ik tenminste wel. En als je dan om vergeving vraagt/roept soms, dat zegt God; “Eer je geroepen hebt, hoorde Ik”. Als dat geen liefde is!! Als je tegen de Heere vertelt wat je allemaal gedaan hebt, vertelt dat je vanuit jezelf helemaal leeg bent aan goede dingen, dan maakt God je geen verwijt, nee, dan zegt Hij: “De armen zal ik met goederen vervullen, maar de rijke leeg wegzenden”. De rijken laat Hij leeg omdat ze denken zelf vol te zijn, dan kan Hij ook niks meer geven!
Het grote gebod is God lief te hebben met heel je hart, met heel je verstand en met al je krachten. Laat het even tot je doordringen; heel je hart, heel je verstand en al je krachten. Dat kunnen we dus nooit! Want weet je wat het verkeerde van ons is? We zijn totaal fout, niet een klein beetje maar tot in de wortel! En daar hebben we zelf voor gezorgd; in het paradijs konden we het wel! En dan dat tweede, even belangrijke gebod; je naaste als jezelf liefhebben. Nou, asjeblieft; ga er maar aan staan! Dat kunnen we proberen, maar mij lukt het uit mezelf niet hoor, ook al door eigen schuld! Maar ja, de eis van God staat er wel! En we zullen aan die eis moeten voldoen, en dat kunnen we dus niet! En daar komt dan Gods liefde; “Omdat u, mens, het nooit meer zult kunnen, zal Ik Mijn Zoon zenden om te voldoen aan de eis en de straf te dragen. Dàt is liefde!! Jezus was een mens net als wij; moet je je even voorstellen; Hij was bang, zo bang dat hij bloed zweette! Hij had pijn! Iedereen ging bij Hem weg, zelfs Zijn beste vrienden. En dan had Hij ook nog eens niet de steun en toeverlaat van God; Hij was alleen en de toorn van God over alle zonden lag op Hem, op één Mens! Is Hij het dan niet waard om gediend te worden, om ons hele leven, ons hele hart en verstand te krijgen en al onze liefde?! En elke dag doen we het weer niet, beledigen we Hem weer, proberen we weer zelf alles op te lossen, terwijl Hij het zoveel beter kan! En daarom; als wij God liefhebben dan komt dat doordat God ons eerst heeft liefgehad! (vers 19) Het is onvoorstelbaar, ongelooflijk; maar het is waar!!!!
In dit stuk komt ook naar voren wat de liefde meebrengt. Dat we vrijmoedigheid zullen hebben als God terugkomt op de oordeelsdag. Hij die dan op de rechterstoel zit is immers dezelfde, Die eens, om ons, voor Gods gericht gestaan heeft en de straf in onze plaats gedragen heeft. Besef dan welke schuld je op je laadt als je Hem daarvoor niet dankbaar wilt zijn, als je Zijn offer niet aan wilt nemen en God niet wilt dienen. Wat je Hem aandoet als je telkens weer je rug naar Hem toekeert, terwijl Hij je zoveel geeft!
In vers 18 wordt het gevolg van de kracht van de liefde genoemd; dat de vrees weggaat. De vrees die er is voor God omdat wij zondaars zijn. Maar als Gods liefde ons overstroomt, (want God geeft niet een beetje, maar een stroom van liefde), dan gaan we liefde geven! Liefde aan God en liefde aan andere mensen. Dan zie je dat je medemens net zoveel recht heeft, of beter gezegd, net zo min recht heeft op die liefde. Maar dat als God jouw Zijn liefde wil schenken, Hij dat zeker ook aan anderen wil doen!
De liefde komt niet uit ons, zoals ik al zei. En dat kan je wel eens wanhopig maken; kan ik dan helemaal niks goed doen?? NEE!!! Alles wat ik zelf probeer te doen, daar faal ik in. Maar als ik kinderlijk vertrouw op God, zal Hij het volbrengen. Alles is in Hem, door Hem en tot Hem. Dat is een troost!! Maar ook de plicht om Hem de eer te geven en altijd Zijn eer te bedoelen! In jezelf kun je het niet vinden, maar daar hoef je het ook niet meer te zoeken; stop daar ook mee! Dat is tevergeefs. God heeft het en Hij geeft het!! En dan kun je ineens wel liefhebben en kom je erachter dat het inderdaad beter is te geven dan te nemen.
De liefde! Wat wordt die vaak gemist, of beter gezegd, ze ontbreekt vaak en soms mis je hem niet eens. Dat is het erge. Laten we daarom alles, echt alles, van God vragen en verwachten. Bidt en u zal gegeven worden! Wacht op den Heere, zijt sterk! Ik wil dit onderwerp afsluiten met een citaat van Maarten Luther aan het eind van een boekje;
“Alles wat voor dit leven, het eeuwige leven en tot vergeving der zonden nodig is, ligt enkel en alleen in de liefde en barmhartigheid van God opgesloten! God verlene ons Zijn genade, opdat wij zo mogen geloven en daarvoor met vreugde alles verduren, sterven en eeuwig zalig mogen worden. Amen! Daartoe helpe ons onze lieve Heere God door Zijn Zoon, onze Heere Jezus Christus! Amen.